Sık sorulan sorular

Beklemek yerine değerlendirme önerilir. 2 yaşında belirgin kelime azlığı bir uyarı işaretidir; erken değerlendirme gecikmenin nedenini netleştirir ve gerekirse erkenden müdahaleye başlanır. Erken müdahale sonucu en çok etkileyen faktördür.

Bazı sesler gelişimsel olarak daha geç oturur. Ancak hata 4–5 yaşından sonra sürüyorsa veya konuşma anlaşılırlığını bozuyorsa değerlendirme önerilir. Yaşa uygun beklentiyi değerlendirmede netleştiririz.

Okul öncesi dönemde bir kısım çocukta doğal düzelme görülebilir; ancak risk faktörleri varsa beklemek doğru değildir. Erken değerlendirme, izlem mi yoksa terapi mi gerektiğini belirler.

Bu yaygın bir kaygıdır ancak araştırmalar tersini gösterir: AAC kullanımı çoğu zaman sözel dili baskılamaz, aksine iletişim baskısını azaltarak destekleyebilir. Sistem her zaman çocuğun gelişimine göre seçilir.

Evet. Ses tellerinde yapısal bir sorun olup olmadığının KBB tarafından değerlendirilmesi gerekir. Bu hem güvenlik hem de doğru terapi planı için şarttır.

Genellikle tıbbi durum stabilize olur olmaz, erken dönemde başlanması önerilir. Erken rehabilitasyon iyileşme potansiyelini destekler; ancak kronik dönemde de anlamlı kazanımlar mümkündür.

Disleksi bir hastalık değil, bir öğrenme farklılığıdır; “tedavi” değil hedefli destekle yönetilir. Doğru ve erken dil temelli çalışmayla okuma-yazma becerilerinde belirgin ilerleme sağlanır.

Hayır. Disfaji çoğu zaman tıbbi bir tablonun parçasıdır; hekim (KBB/nöroloji) ve gerektiğinde diyetisyen ile iş birliği içinde, güvenlik önceliğiyle yürütülür.